Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Έλικα

Συμβιβάζομαι με τη μετριότητα τελευταία.
Ωστόσο ξέρω ακριβώς τον τρόπο για να την αποφύγω.
Συμβιβάζομαι με τη μετριότητα γιατί την τελειότητα δεν τη φτάνω. Κανείς δεν τη φτάνει.
Ούτε όμως και κάτι που να με ικανοποιεί φτάνω.
Κι αυτό γιατί πάντα ζητάμε από τους εαυτούς μας περισσότερα απ'όσα μπορούμε να πετύχουμε.
Κι από τους άλλους το ίδιο ζητάμε.
Περισσότερα από αυτά που μπορούν να πετύχουν.
Και περισσότερα από αυτά που εμείς θα μπορούσαμε να κάνουμε γι αυτούς.



4 σχόλια:

  1. Πολύ ωραίο! Απλά να θυμάσαι ότι, όπως η φύση, κι η κοινωνία δεν κινείται σε κύκλο αλλά κάνει σπειροειδή τροχιά στην εξέλιξή της (όπως μια έλικα)
    Έτσι κι εμείς πάμε σπειροειδώς μπροστά, και παρά τα πισωγυρίσματα πάμε μπροστά, αλλά μόνο όταν έχουμε υψηλό πήχη στις απαιτήσεις και παλεύουμε να τις υλοποιήσουμε
    Δεν πρέπει να συμβιβαζόμαστε με τη μετριότητα, αλλά να κάνουμε πράξη τις επιδιώξεις μας
    Έτσι πάμε μπροστά ένα βήμα ακόμα για το ανώτερό μας επίπεδο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αθλια η μετριοτητα..μικροτερος νομιζα καλυτερα να μην εισαι τιποτα παρα μετριος..αλλα μεγαλωνοντας,καταλαβα οτι ειναι αναποφευκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι απαραίτητα...
      We always 've got the power to change thins, the only thing missing is our will to do it.
      Καλημέρα =)

      Διαγραφή