Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Η κυρία πόλη

έχει πάρα πολλά εξογκώματα
έχει και κάτι εσοχές που μαζεύουν σκόνη φθινοπωρινή
το καλοκαίρι είναι μόνη
μα το χειμώνα, αν και γεμάτη, είναι μόνη πιο πολύ
βράζει μακαρόνια σκέτα, άνοστα, λιωμένα
λίγο πολύ σαν κι εμένα
κάποιες φορές ντύνεται επίσημα,
φοράει δηλαδή μια κουβέρτα πουά, έτσι που να μη βλέπεις τίποτα πραγματικά δικό της.
Μόνο τα μάτια της βλέπεις,
που είναι χρόνια τώρα ίδια,
κι ας αλλάζουν οι κουβέρτες και τα σημεία εσοχών κι εξοχών.
Όταν ανοίγει το στόμα της να μιλήσει
βγαίνει από μέσα ένα πηχτό υγρό
μεγάλου ιξώδους
απόχρωσης με σέπια
κι αυτό που τελικά ακούγεται
είναι η κραυγή του παιδιού της που το σκοτώνουν μπάτσοι.
γιατί τελικά η κυρία πόλη
είναι μια συστημική μήδεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου