Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Θα σε πουλήσουν,


Είναι κάποιες φορές που το μόνο που ελπίζεις είναι το εικοσιτετράωρό σου να είχε τριάντα ώρες. Καλά, και εικοσιπέντε θα μου έφταναν πιστεύω.
Και που να δούμε τα χειρότερα σε λίγο καιρό.
Ευτυχώς που υπάρχει κι αυτή η ανυπομονησία που μας γεμίζει ελπίδα κάποιες φορές, κι ευτυχώς που υπάρχει η ελπίδα να μην είναι χαμένες οι ελπίδες μας. Κι ευτυχώς που η ελπίδα είναι στη φύση μας κι έτσι ακόμα και στις χειρότερες καταστάσεις αρκεί να βρεθεί ένα άτομο για να μας δείξει το δρόμο, ένα άτομο να ανάψει στο σκοτάδι το φως ή να διώξει τη χειμωνιάτικη ομίχλη.
Πάντως αυτό που χρειάζομαι εγώ είναι ένα άτομο που θα αυξήσει το εικοσιτετράωρό μου, όπως προανέφερα.

 Εξάλλου, αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα. Κι επειδή αν δεν το υπερασπιστείς εσύ ή κάποιος άλλος, το παιδί θα προσπαθήσει και μόνο του.Κι ας ελπίσουμε ότι θα τα καταφέρει!

Καληνύχτα!

8 σχόλια:

  1. ναι, θα τα καταφέρει! πάντα, τα πάντα καταφέρνουν τα παιδιά...
    καλή σου νύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία<3!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το παιδί δεν θα πάψει ποτέ να προσπαθεί,
    γι'αυτό πρέπει να ζήσει,να ζήσει για να μας φέρει ελπίδα!




    υπομονήηηηη όμορφή μου,τι άλλο να σου πω;



    υγ.στον κόσμο μου,η μέρα έχει όσες ώρες εγώ χρειάζομαι!
    δεν χρειάζομαι ποτέ λιγότερες,και ποτέ περισσότερες.
    όλα σε μια ισορροπία~





    σε φιλώ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ω ναι, θα το κάνουν. (Οπότε -πώς λέει και ο ποιητής- μην ξεπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας ρε.)

    Υ.Γ: Κάθε φορά που ανοίγω δαύτο το βλογ καταλήγω ν'ακούω tiersen στο ρηπήτ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή