Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2013

strange days, strange feelings, strange us



Μου λες πως δεν έχεις λόγο να ξυπνάς το πρωί κι εγώ θέλω μόνο να μπορέσω να σου βρω το λόγο αυτόν. Με τα λόγια δε μπορώ νομίζω. Ίσως να είχα προσπαθήσει να είμαι ο λόγος αυτός, ίσως οι προσπάθειές μου να μην απέδωσαν. Ίσως πρέπει να προσπαθήσω να σου δείξω τη δύναμη μέσα σου για να μπορέσεις να βρεις το λόγο στις σκέψεις σου και στους στόχους σου. Δεν ξέρω..επειδή κι εγώ είμαι στην ίδια κατάσταση, το ξέρεις. Κι έτσι βρίσκουμε και οι δυο λόγους να συνεχίζουμε μέσα από την υποχρέωση, ξυπνάμε το πρωί εξαιτίας της ρουτίνας κι όχι εξαιτίας της ζωής ή της αγάπης. Ήθελα να σου πω ότι θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα δικό σου χαμόγελο μια μέρα, ένα χαμόγελο που κάνει κι εμένα να γελάω. Κι ήθελα να σου πω ότι θα φτιάξουν, όλα..Πάντα πρέπει να φτιάχνουν.


Καλησπέρα:)

8 σχόλια:

  1. Το νιώθω το κείμενό σου.
    Μακάρι να πάνε όλα καλύτερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ..ζωή από υποχρέωση.
    Με λίγα λόγια περιγράφεις πολλά, γιά άλλη μια φορά.
    Καλό βράδυ
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς τόσο συνηθισμένη αυτή η ζωή από υποχρέωση σήμερα, όμως..
      Καληνύχτα!

      Διαγραφή
  3. Οι Κινέζοι λένε πως τίποτα πολύ καλό ή πολύ κακό δεν κρατάει για πάντα...

    Σε φιλώ, καλό σου βράδυ:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πιστεύω πως οι περισσότεροι νιώθουν ακριβώς όπως εσένα,γλυκιά μου.
    μακάρι όλοι να ξυπνούσαμε με την αγάπη στο μυαλό μας,κι όχι τις υποχρεώσεις.




    καλή σου νύχτα βροχοποιέ μου♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καθημερινότητα λοιπόν...(πόσο ακόμα?!)
      <3

      Διαγραφή