Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Οπτασίες (κι ένα μπλογκ δύο χρόνων!)

Έτρεχε σ'ένα λευκό διάδρομο. Οι τοίχοι ήταν λευκοί, τα πλακάκια και το ταβάνι το ίδιο. Εκείνη φορούσε ένα φόρεμα κόκκινο, μέχρι το γόνατο, αέρινο, και τα μάτια της ήταν δεμένα με μια κορδέλα μαύρη. Δεν έβλεπε, μα και να τα άνοιγε δε θα'βλεπε μέσα στη λαμπερή μονοτονία του λευκού. Διένυε χιλιόμετρα λευκής έκτασης καθημερινά. Ήξερε ότι απ'την ανατολή έως τη δύση θα προλάβαινε να διανύσει το λευκό διάδρομο. Απ'την ανατολή έως τη δύση του ήλιου. Απ'την αρχή ως το τέλος του διαδρόμου. Και την νύχτα η αντίθετη πορεία. Απ'το πέρας πάλι πίσω στην αρχή. Απ'τη δύση στην ανατολή, ξημέρωσε. Όμως ο διάδρομος δε μαύριζε τη νύχτα, παρέμενε λευκός. Γι αυτό προτιμούσε να διανύει διαδρόμους αντί για δρόμους, να αγγίζει τοίχους αντί για ανθρώπους, να 'ναι όλα γύρω της λευκά κι αυτή να βλέπει μαύρα αντί να 'ναι όλα κατάμαυρα κι αυτή να τα νομίζει ως άσπρα. Χίλιες φορές ντυμένη κατακόκκινα -να αντιτίθεται και να ξεχωρίζει- απ'ότι να 'ταν στα μαύρα ή στα λευκά. Δεν υπήρχαν άλλα χρώματα, μόνο το λευκό, το δέρμα της, το μαύρο, τα μαλλιά της, το κόκκινο τα ρούχα της. Πάντα αυτά τα χρώματα υπήρχαν, μόνο που να, κάποτε άσπρα ήταν τα όνειρά της, μαύρη η ζωή της, και κόκκινη η ίδια, ματωμένη, πληγωμένη. Κι όμως, μπόρεσε να σηκωθεί ξανά.Ίσως να'ταν καλύτερα να μην είχε σηκωθεί ποτέ αν ήταν να φοβάται. Τώρα τριγυρνάει μόνη σε ένα λευκό διάδρομο κάθε μέρα για να νιώθει ζωντανή. Ξαφνικά το λευκό θάμπωνε. το μαύρο στα μάτια της θάμπωνε. Ένιωθε το φόρεμα να θαμπώνει κι αυτό να γίνεται ροζ, ύστερα πιο απαλό, κι ακόμα πιο απαλό και τέλος πάλλευκό, κι εκείνη να χάνεται, να απορροφάται από το άσπρο όπως και κάθετι άλλο.

-Δε θα καταφέρει να βγάλει το βράδυ, πρέπει να αποφασίσετε αν θα δωρίσετε τα όργανά της.
-Πάρτε ότι θέλετε. Μόνο τα όνειρά της αφήστε μου, μόνο τις σκέψεις και τις αναμνήσεις της, τα συναισθήματά της. Εγώ αυτά θέλω. Κλείστε τα σ'ένα από εκείνα τα λευκά κουτιά με τους κόκκινους σταυρούς και μεταφέρτε τα επειγόντως εκεί που οι άνθρωποι έχουν χάσει κάθε ελπίδα, κάθε ίχνος καλοσύνης κι ονείρου. Τα δικά της θα φτάσουν για όλους.

 

Κι αν θες να δεις τ'αληθινά να καίνε πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν'ανέβεις!

Το μπλογκ έκλεισε αισίως δύο χρόνια, δίπλα μου ή μάλλον μαζί μου, ή μάλλον μέσα μου και παντού στη ζωή μου. Τις τελευταίες ημέρες σκεφτόμουν σοβαρά να το κλείσω, όπως με πιάνει ανά περιόδους, αλλά να'ναι καλά ο Β*. Ευχαριστώ όσους διαβάζουν τα κείμενά μου γιατί όπως και να το κάνουμε με κάνει να χαμογελώ το γεγονός ότι σε κάποιους αρέσει ο τρόπος που εκφράζομαι. Ωστόσο σκοπός μου παραμένει να είναι να εκφραστώ και μόνο, και να ξεσπάσω. Γι αυτό μπορεί να μην απαντάω στα σχόλιά σας τελευταία, ωστόσο θα φροντίσω να το διορθώσω αυτό. Καθυστερημένα καλό μήνα, και καληνύχτα. Βροχοποιός.


14 σχόλια:

  1. Εμ μη το κλείσεις καλέ!:)
    Ντάξει δε προλαβαίνω να διαβάζω πολλά κείμενα που θέλουν να προσέξω,αλλα δεν αξίζει!:):):)

    Χρόνια του πολλά!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ξεχωρίζει πολύ αυτή η ανάρτηση για κάποιο λόγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι το κόκκινο πάνω στο μαύρο ,γι αυτό μάλλον.

      Διαγραφή
  3. Χρόνια του πολλά βρεε!!Το να τα εκατοστήσεις δεν παίζει εε??!!:)

    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μην μας στερήσεις την ικανότητα να διαβάζουμε τις αναρτήσεις σου!
    Χρόνια πολλά του πολλά! *(το καλύτερο δώρο που μπορείς να του κάνεις είναι να συνεχίσεις να γράφεις!)

    Καλή συνέχεια!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως να έχεις δίκιο=)
      Ευχαριστώ.
      Καλημέραα!

      Διαγραφή
  5. Αχ μην το κλείσεις!
    Και μ' αρέσει τόσο να σε διαβάζω...
    Χρόνια πολλά πάντως:))
    Ελπίζω του χρόνου να λέμε πάλι χρόνια πολλά:)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. υπέροχο κείμενο-τα κλασσικά =)



    εγώ θα σε μισούσα αν το έκλεινες,
    στο λέω ειλικρινά!


    να το χαίρεσαι..ή μάλλον,να το χαιρόμαστε!
    σου εύχομαι να μην σταματήσεις ποτέ
    μα ποτέ να γράφεις!
    σε φιλώ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύχρονο θα πω εγώ. Ή για όσο σε εκφράζει, έστω!
    <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάλλον το δεύτερο..ευχαριστώ πολύ πάντως=)
      Καλημέρα!

      Διαγραφή